Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/15436 E. 2023/3652 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/15436
- Karar No
- 2023/3652
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/700 E., 2022/643 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19.02.2015 tarihli ve 2015/3745 Esas nolu iddianamesi ile sanıklar hakkında öğrenim gördükleri üniversitede, sınav sorularını çalması şeklindeki eylemleri nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmalarına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır. 2.Gaziantep 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.12.2015 tarihli ve 2015/338 Esas, 2015/1518 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hırsızlık suçundan ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir. 3.Yukarıda anılan kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 23.06.2021 tarihli ve 2020/10856 Esas, 2021/12939 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hırsızlık suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması gerektiğinden bahisle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir. 4.Gaziantep 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2021/700 Esas, 2022/643 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hırsızlık suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun’un 142/2-d ve 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanıklar müdafiilerinin temyiz talebi, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanıklar hakkında beraat hükmü kurulması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Katılan Zirve Üniversitesinde öğrenci olan sanıkların, okulda yapılacak İngilizce muafiyet sınav sorularının bulunduğu ofis kapısını önceden güvenlik banko çekmecesinden çalmak suretiyle ele geçirdikleri anahtar ile açarak içeri girerek sınav sorularını ele geçirdikleri olay yeri kamera görüntüleri, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2.Sanıklar, üzerlerine atılı suçlamayı inkâr etmiştir. 3.Yerel mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2021/700 Esas, 2022/643 kararında sanıklar müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafiilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.