Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/15111 E. 2025/11254 K. – Konut Dokunulma

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2383 E., 2021/2556 K. SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin; sanığın savunmalarında mağdur tarafından kendisine verilen anahtarla mağdurun evine girdiğini ancak bu anahtarı olaydan sonra çöpe attığını beyan etmesi ve mağdurun da kovuşturma aşamasında bu durumu doğrulaması nedeniyle konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçundan yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiş ise de, mağdurun geceleyin evine girilip kemik kırığı meydana gelecek şekilde darp edilmesi olayına ilişkin sıcağı sıcağına ve bilahare Cumhuriyet savcısı huzurunda vermiş olduğu beyanlarında eski erkek arkadaşı olan sanığa evinin anahtarlarını vermediğini, sanığın gece yarısı evine rızası dışında girip kendisini darp ettiğini beyan etmiş olması, kovuşturma aşamasındaki ifadesinde ise bir nedenle sanığı kurtarmaya yönelik olduğu değerlendirilen ve neredeyse sanığın ifadesiyle birebir örtüşen ifadesine üstünlük tanınarak olayın gelişimi ve işleniş özelliklerine uygun düşmeyecek şekilde sanığın atılı konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan cezalandırılması yerine bu suçun unsurları oluşmadığından beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında duruşma açılmaksızın dosya üzerinden karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, Tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Muğla 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.