Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/14778 E. 2024/18979 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2022/14778
Karar No
2024/18979
Karar Tarihi

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/529 E., 2022/488 K. SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İade, onama

1. Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik sanıklar müdafiinin temyiz isteminin incelemesinde; Bakırköy 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2022 tarihli ve 2021/529 Esas, 2022/488 Karar sayılı kararının sanıklar müdafiinin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, aynı Kanun'un 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanıklar müdafiinin dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 2. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafiinin temyiz isteminin incelemesinde; Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 143. maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi gereği 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 6 yıl 3 ay yerine, 5 yıl 15 ay olarak eksik tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış; sanıkların gözaltında geçirdiği süre, aynı Kanun'un 63. maddesi uyarınca cezasından mahsup edilmemiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/14778, K. 2024/18979, T. 09.12.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2022-14778-e-2024-18979-k-e65665598083