Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/14356 E. 2023/10088 K.

Konu: Mala Zarar Verme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2022/14356
Karar No
2023/10088
Karar Tarihi
Konu
Mala Zarar Verme

İ T İ R A Z İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/264 E., 2015/987 K. SUÇ : Mala zarar verme HÜKÜM : Mahkûmiyet İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İTİRAZA KONU KARAR : Onama İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 06.10.2022 tarihli ve 2021/4606 Esas, 2022/16337 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.11.2022 tarihli ve KD - 2016/294355 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1. maddesinin son cümlesinde belirtilen '' Sanığın lehine ihtirazda süre aramaz'' hükmü gereğince yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İTİRAZ SEBEPLERİ Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı; sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün onanmasına dair kararın 5271 sayılı Kanun'un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması sebebiyle kaldırılması ile hükmün bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir. II. GEREKÇE 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde, 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği, ayrıca hırsızlık suçu ile birlikte işlenen ve temyiz kapsamında olan mala zarar verme suçunun da savunmanın bölünmezliği ilkesi gereğince, bu kapsamda değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek 5271 sayılı Kanun'un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlandığı, Tespit edildiğinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır. III. KARAR 1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 06.10.2022 tarihli ve 2021/4606 Esas, 2022/16337 Karar sayılı ilâmı ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen onama kararının KALDIRILMASINA, 3. Başkaca yönleri incelenmeyen Tarsus 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2015 tarihli ve 2015/264 Esas, 2015/987 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istekleri, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321/1. maddesi gereği, İtirazname’ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/14356, K. 2023/10088, T. 27.12.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2022-14356-e-2023-10088-k-b089bff56d1e