Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/1413 E. 2024/6301 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Kolluk tarafından tanzim edilen 03.10.2013 tarihli tutanakta beyanı alınan iş yeri çalışanı ...'in, sanığı müşterileri olduğu için tanıdığını, olay günü ticari taksici ... ile ...'ın işyerine gelerek masaya oturduklarını daha sonra sanığın, şikâyetçiden telefonunu istediğini, şikâyetçinin bahçeden içeriye geldiğini ve sonra sanığın telefonu da alarak buradan ayrıldığını beyan etmesi karşısında, suçun işlendiği yerin bina vasfındaki iş yerinin içerisinde ya da eklentisinde gerçekleştiğinin kabulü halinde sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturabileceği gözetilerek, suçun işlendiği yerin net olarak tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesinin gözetilmesine, 22.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.