Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/13509 E. 2025/8982 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2406 E., 2021/2887 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama I. Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, değer azlığının gözetilmediğine, sanığın suç kastının bulunmadığına, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına, takdiri indirimin olayın şekline göre hakkaniyetli ve orantılı olmadığına, ölçütlük ilkesinin ihlâl edildiğine, sanığın lehine hükümlerin değerlendirilmediğine ve uygulanmadığına, eksik inceleme yapıldığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözönüne alınması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak; Sanığın ikinci kez mükerrir kabul edildiği Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2016 tarihli ve 2016/264 Esas 2016/571 Karar sayılı kararına konu 2 ay 15 gün hapis cezasının 10.04.2017 tarihinde infaz edildiği, 5237 sayılı Kanun'un 58/2-b maddesinde öngörülen 3 yıllık sürenin infaz tarihinden itibaren suç tarihine kadar geçmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adlî sicil kaydında başkaca ikinci kez mükerrirliğe esas alınabilecek ilâmın bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın adli sicil kaydında yer alan Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.05.2015 tarihli ve 2013/44 Esas, 2013/63 Karar sayılı ilamına konu 5237 sayılı Kanun'un 188/3. maddesi uyarınca hükmedilen 5 yıl hapis ve 2.000,00 TL adli para cezasına ilişkin mahkûmiyetin tekerrüre esas alınarak sanığın birinci kez mükerrirliğine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından tekerrür uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılarak yerine "Sanığın adli sicil kaydında yer alan Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.05.2015 tarihli ve 2013/44 Esas, 2013/63 Karar sayılı ilamına konu 5237 sayılı Kanun'un 188/3. maddesi uyarınca hükmedilen 5 yıl hapis ve 2.000,00 TL adli para cezasına ilişkin mahkûmiyeti nedeniyle birinci kez mükerrir olduğu anlaşıldığından, 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi gereğince hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına,” cümlesinin eklenmesine karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 302/1 maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun bulunan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kemer 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.