Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/12972 E. 2025/8799 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2022/12972
Karar No
2025/8799
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/740 E., 2021/1436 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, HÜKÜMLER : İlk derece mahkemesi beraat kararları kaldırılarak mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, fotoğraf teşhisinin doğru olmadığına, eksik araştırma ile verilen kararın bozularak beraatini istediğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak; Mükerrirliğe esas alınan Ezine Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2015 tarihli, 2014/758 E., 2015/807 K. sayılı 29.03.2016 tarihinde kesinleşen ilâmında birden fazla suçtan hükümlülük kararı bulunması karşısında; 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi dikkate alınarak, en ağır cezaya ilişkin olan hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin hükümlülüğün mükerrirliğe esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilâmın tamamının tekerrüre esas alınması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303/1. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, '' Ezine Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2015 tarihli, 2014/758 E., 2015/807 K. sayılı ilamındaki 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin hükümlülüğün mükerrirliğe esas alınmasına'' karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bilecik 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/12972, K. 2025/8799, T. 12.05.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2022-12972-e-2025-8799-k-4292527ec71c