Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/12435 E. 2025/564 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1542 E. 2021/2114 K. SUÇ : Karşılıksız yararlanma HÜKÜM : Mahkûmiyet kaldırılarak düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma I.Sanığın temyiz talebinin incelenmesinde: Sanığın 16.07.2021 tarihli temyiz dilekçesinde kurum zararını giderdiği için dosyanın düşürülmesine karar verilmesi gerektiğini belirtmesi karşısında, beraat kararı verilmesine yönelik bir temyiz isteminin de bulunmadığı anlaşılmakla temyizde hukuki yararı bulunmadığından temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE, II.Katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde: İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan vekilinin temyiz isteminin; 6352 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten itibaren altı aylık süre zarfında kurumun zararının giderilmesi durumunda düşme kararı verilmesinin mümkün olduğu, aksi takdirde TCK m.168/5'in uygulanarak sanık hakkında etkin pişmanlık indirimi yapılabileceği, sanık hakkında düşme kararı verilmesinin hukuk ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığa soruşturma aşamasında yapılan tebliğ ihtar işleminde ödeme yerinin açıkça belirtilmemesi karşısında, usule uygun bir ihtardan bahsedilemeyeceği bu nedenle sanığın kurum zararını ödemesi üzerine istinaf mahkemesince düşme kararı verilmesinde herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmememiştir. Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik Tebliğname'ye aykırı olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.