Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/12049 E. 2025/7546 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1656 E., 2020/1979 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Beraat kararları verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk derece Mahkemesince sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılanın ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerinin sanıkların atılı suçları işlemesine rağmen mahkemece hatalı değerlendirme yapıldığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 1- Sanıklar hakkında ilk derece mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükümlerine karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince mahkûmiyet hükümleri kaldırılarak duruşma açılmaksızın 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 303/1-a maddesi uyarınca beraat kararları verilmiş ise de; sanıklar hakkındaki mahkûmiyet hükümleri bakımından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun CMK'nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hükümler kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanıkların atılı suçlardan beraatine karar verilmesi, 2-Dosya içeriğine göre, sanık ...’ın Gebze’ye Seat Leon marka aracını tamir ettirmek için geldiğini, diğer sanık ... ile de görüşmediğini, diğer sanık ...’un ise olay tarihinde eşi olan temyiz dışı sanık ... ile Gebze’ye gittiğini; ancak sanık ile tesadüf eseri karşılaşmış olabileceklerini savunduğunun ve dosya içerisinde mevcut olan Ulusal Kriminal Büro Adli Video Analizi raporuna göre kamera görüntülerindeki kişilerin sanıklar ile uyumlu ve muhtemel olduğunun belirtildiğinin anlaşılması karşısında, mahkemece olay anını gösteren kamera kayıtlarının büyütme ve netleştirme teknikleri de kullanılmak suretiyle güvenlik kamera görüntülerinin değerlendirilmesi ve görüntülerdeki kişilerin sanıklar olup olmadığına ve kullanılan aracın da sanık ...’un iddiasında belirtilen marka araç olup olmadığına ilişkin Emniyet Genel Müdürlüğü ya da Jandarma Genel Komutanlığına bağlı kriminal laboratuvarlardan veya Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Daire Başkanlığından rapor alınması ve sanıkların duruşmada tekrar dinlenip, olay tarihinde birlikte olup olmadıkları sorulup, beyanlarına göre gerekirse cep telefonları numaralarının da tespit edilip, HTS kayıtlarının analizi yapılarak olay tarihinde nerede oldukları da tespit edilip, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hükümler kurulması, Bozmayı gerektirmiş, katılanın ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302/2 maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca takdiren bozma nedeni de dikkate alınarak yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.