Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/11999 E. 2025/5761 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2022/11999
Karar No
2025/5761
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1578 E., 2021/1583 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin verilen kararın hukuka, hakkaniyete ve nesafet kurallarına aykırı olduğuna, kararın eksik inceleme neticesinde verildiğine, dolayısıyla esas ve usul yönünden yasaya ve yerleşmiş Yargıtay Kararlarına aykırı olduğuna, sanığın savunmasında kepçe operatörü olduğu için sanayi bölgesine iş sebebiyle sık sık gittiğini, bahse konu iş yerini kesinlikle bilmediğini, hırsızlık yapmadığını kesin surette belirtmiş olmasına rağmen, bu durumun ilk derece mahkemesi tarafından hiçbir şekilde dikkate alınmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin hiçbir şekilde dikkate almadığına, Bölge Adliye Mahkemesi'nin müvekkilinin samimi beyanlarını, isnat edilen suçları müvekkilinin işlediğine dair kesin surette delillerin olmamasını ve lehe olan yasa hükümlerinin uygulanmış olup olmadığını gözetmediğine, eksik ve yetersiz gerekçeyle müvekkili aleyhine karar verildiğine, müvekkilinin kendisine ait kepçesi bulunduğuna, maddi açıdan herhangi bir sıkıntısı bulunmadığına, hırsızlık malı olduğu iddia edilen eşyalara da zaten ihtiyacı bulunmadığına, yeterli ve somut deliller toplanmadan ceza tayini yoluna gidilmesinin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna, fiilin tam olarak hangi saate işlendiği tespit edilmeden gece işlendiğinin kabulü ile cezanın arttırılmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/11999, K. 2025/5761, T. 08.04.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2022-11999-e-2025-5761-k-1f9df2ea65b8