Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/11993 E. 2025/5758 K. – Konut Dokunulmaz

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1971 E., 2021/737 K. SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm tesisi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, şikâyetçinin bu eylem neticesinde hiç bir zararı bulunmadığının kendi beyanı ile sabit olduğuna, şikâyetinden vazgeçtiğine, ortada hiç bir zarar ve şikâyet yok iken sanık aleyhine hapis cezası verilmesinin de hukuka, kamu vicdanına ve amaçlanan adalet hükümlerine aykırı olacağına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak, Sanık müdafiinin 18.03.2021 tarihli karar duruşmasındaki lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkin talebinin, 5237 sayılı TCK’nın 50. maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi hükmünün uygulanmasını da içermesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 50. maddesinin uygulanmamasının gerekçesiz bırakılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.