Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/11841 E. 2024/2281 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2022/11841
Karar No
2024/2281
Karar Tarihi

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1423 E., 2021/563 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi TEMYİZ EDENLER : Sanıklar ..., ..., sanık ... müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma I.Sanıklar Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İncelemesi Sanıklar hakkında hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanıklar Hakan ve Murat ile sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, II.Sanıklar Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümlerin Temyiz İncelemesinde; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 289/1-e maddesinde, Cumhuriyet savcısı veya duruşmada kanunen mutlaka hazır bulunması gereken kişilerin yokluğunda duruşma yapılmasının “hukuka kesin aykırılık hâlleri” arasında düzenlendiği, sanıklara yüklenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması nedeniyle de 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca sanıklara zorunlu müdafi atanması, savunmalarının müdafii huzurunda alınması ve yine müdafilerinin hazır olduğu duruşmada karar verilmesi gerektiği dikkate alınmadan, sanıklar ... ve ...'e zorunlu müdafi tayin edilmeksizin ve istinabe yasağına rağmen yakalama ile müdafisiz olarak savunması alınan sanık ...'ün mahkemesinde müdafiinin hazır bulunduğu oturumda hakları hatırlatılmak suretiyle yeniden savunması alınmaksızın yargılamaya devamla 5271 sayılı Kanun'un 289/1-h maddesine aykırı olarak savunma haklarının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... ile sanık ... müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak gereği için dosyanın İstanbul Anadolu 48. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 13.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/11841, K. 2024/2281, T. 13.02.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2022-11841-e-2024-2281-k-a1be6e1d56c5