Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/11111 E. 2024/16945 K. – Konut Dokunulma

Konu: Konut Dokunulmazlığının İhlâli

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2022/11111
Karar No
2024/16945
Karar Tarihi
Konu
Konut Dokunulmazlığının İhlâli

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/6 E., 2021/121 K. KATILANLAR : ..., ... SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.12.2011 tarihli ve 2011/387 Esas, 2011/486 Karar sayılı ilâmında birden fazla suçtan verilmiş aynı miktarda cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan yalnızca birinin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilâmın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, 2. Denetimli serbestlik tedbirinin süresinin infaz aşamasında 5275 sayılı Kanun hükümleri uyarınca belirlenmesinin gerektiği gözetilerek, 5237 sayılı Kanun'un 58/7. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesiyle yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar biçimde sanık hakkında bir yıldan az olmamak üzere denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulandığı kısmın hüküm fıkrasından çıkarılmasına ve yerine "sanık hakkında Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.12.2011 tarihli ve 2011/387 Esas, 2011/486 Karar sayılı ilâmındaki müşteki İbrahim Tutkun'a yönelik yağma suçundan verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/11111, K. 2024/16945, T. 19.11.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2022-11111-e-2024-16945-k-114a3ce7a006