Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/10649 E. 2025/6682 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/3113 E., 2021/987 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine, temyiz isteminin reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Ret, onama Sanığın temyiz isteminin şikâyetçiler ... ve ...'na karşı hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik olduğu, konut dokunulmazlığının ihlâline yönelik temyiz talebinin bulunmadığı, sanık müdafiinin ise konut dokunulmazlığının ihlâli suçuna yönelik Bölge Adliye Mahkemesince temyiz isteminin reddine karşı verilen ek kararı temyiz etmediği belirlenerek yapılan incelemede; I. Sanık hakkında şikâyetçiler ... ve ...'na karşı hırsızlık suçundan verilen temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 24.06.2021 tarihli ve 2019/3113 Esas, 2021/987 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık hakkında şikâyetçiler ... ve ...'na karşı hırsızlık suçundan hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması nedeniyle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 24.06.2021 tarihli ve 2019/3113 Esas, 2021/987 Karar sayılı kararı ile temyiz isteminin reddine dair verilen kararın sanık müdafine 05.07.2021 tarihinde usûlüne uygun olarak tebliğ edilmesinden sonra sanığın 05.04.2022 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmış ise de, sanık müdafiine usûlüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesinde öngörülen 7 günlük yasal süreden sonra temyiz eden sanığın süresinde olamayan temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II. Sanık hakkında şikayetçi ...'ye yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, eksik inceleme ile karar verildiğine, gerekçeli kararın yazımında hukuki dayanağın olmadığına, kararın yasalara ve usule aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi'nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 46. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.