Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/10415 E. 2024/13488 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2114 E., 2021/2099 K. SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ... SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜMLER : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulmasına TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile onama I.Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 01.11.2021 tarihli ve 2019/2114 Esas, 2021/2099 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü; İlk Derece Mahkemesinde suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan beraat kararı verildiği, katılan vekilinin istinaf talebi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçundan TCK'nın 151/1,31/3. maddeleri uyarınca doğrudan 1.320,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı CMK'nın 272/3-a maddesi uyarınca, hapis cezasından çevrilen adli para cezaları hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üç bin Türk lirası dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları kesin olup temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMK 'nın 298. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, II.Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Suça sürüklenen çocuk hakkında, ilk derece mahkemesi kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin "Suça sürüklenen çocuk aleyhine delil bulunmadığı, sadece katılanın soyut teşhisinin bulunduğu, varsayımlarla ceza verildiği, beraat kararının yerinde olduğuna" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 01.11.2021 tarihli ve 2019/2114 Esas, 2021/2099 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 3. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.