Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/9513 E. 2023/1982 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/132 E., 2016/177 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 03.02.2015 tarihli ve 2015/3180 Esas numaralı iddianamesi ile sanıklar hakkında, hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 143/1, 35, 53/1, 63. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2016 tarihli ve 2015/132 Esas, 2016/177 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 143/1, 35, 62, 50/1-a. maddeleri gereğince 4.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ...'in temyiz isteği; kararı temyiz etme isteğine ilişkindir. Sanık ...'ün temyiz isteği; suçsuz olduğuna, verilen cezanın haksız ve yersiz olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Mahkemece; sanık savunmaları, şikâyetçinin anlatımları ve tüm dosya içeriğine göre, sanıkların suç tarihinde saat 22.15 sıralarında gece vakti, ... Mahallesi ... Sokak üzerindeki ... Market önüne motosiklet ile geldikleri, sanık ...'in motosikletin üzerinde gözcü olarak beklediği, sanık ...'in ise şikâyetçinin kapılarını kilitlemeden park ettiği kapalı kasa transit aracının içerisinden 2 koli birayı alarak motosikletin yanına doğru gittiği, bu sırada şikâyetçi ve tanık Y.G.'nin sanık ...'i yakaladıkları, sanık ...'in ise kaçtığı, sanıkların açıktan hırsızlığa teşebbüs suçunu işlediklerinin sabit olduğu kabul edilmiştir. 2. Sanık ..., aşamalardaki savunmalarında suçu ikrar etmiş, suçu diğer sanık ... ile birlikte işlediklerine dair beyanda bulunmuştur. 3. Sanık ... soruşturma aşamasında müdafi huzurunda alınan ifadesinde, tevilli ikrara dönük savunmada bulunarak, motosiklette beklerken sanık ...'in markete gittiğini, daha sonra sanık ...'in minibüsten 2 koli birayı alarak kendisine doğru koşmaya başladığını, şikâyetçi ve bir vatandaşın da koştuğunu görmesi üzerine motosikletle kaçtığını beyan ettiği, kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde suçu inkâr ettiği anlaşılmıştır. 4. Şikâyetçi ...'in aşamalarda alınan ifadeleri ve tanık Y.G.'nin soruşturma aşamasında alınan ifadesi dosya içerisindedir. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanık ...'in ikrarı, sanık ...'in soruşturma aşamasında verdiği ifadesindeki tevilli ikrarı, şikâyetçinin beyanları ve tüm dosya içeriğine göre, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2016 tarihli ve 2015/132 Esas, 2016/177 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.