Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/9395 E. 2023/3642 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/33 E., 2016/370 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.İznik Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.01.2016 tarihli ve 2016/14 Esas Nolu iddianamesi ile sanık hakkında, katılan ...'nın, katılan ...'un oto kiralama şirketinden kiraladığı aracı, gece saat 02.00 sıralarında, katılan ...'ın cebinden aldığı anahtar ile çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d ve 143/1. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır. 2.İznik Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2016 tarihli ve 2016/33 Esas, 2016/370 Karar sayılı kararı ile sanığın, hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-d, 143, 146/1 ve 62.maddeleri uyarınca 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği; şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği ve haksız yere elden bulundurma olgusunun somut olayda gerçekleşmediğine ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Katılan ...'nın, katılan ...'a ait oto kiralama iş yerinden kiraladığı 41....plakalı araçla olay günü sanık ... ve ortak arkadaşları ile birlikte Karakaya mevkiine gittikleri, saat 02.00 sıralarında, sanığın, uyumakta olan katılan ...'nın cebinden, aracın kontak anahtarını gizlice alığı ve bu anahtarla, kilitli halde bulunan 41... plakalı aracı çalıştırıp olay yerinden kaçtığı, ancak kısa süre sonra kaza yaptığı, sanığın kastının , suça konu aracı geçici bir süre kullanıp katılana iade etmek olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2.Sanık üzerine atılı suçlamayı inkâr etmiş, katılanların soruşturma aşamasında ifadelerinin alındığı tespit edilmiştir. Tanıklar M.Y.,R.D., M.E.T., M.E. Ve B.D.'nin iddiayı kısmen doğrulayan beyanları ve araç kiralama sözleşmesi dava dosyasında mevcuttur. IV. GEREKÇE Katılan ... adına kiradıkları ve sanık ...'nın kullandığı araç ile piknik yapmak üzere diğer arkadaşlarının bulunduğu yere beraber gittikleri, birlikte alkol alıp vakit geçirdikten sonra sanık ...'in aynı aracı alıp, tanık R.D. İle birlikte, araç sanığın kullanımındayken kaza yapmasını takiben, araç masraflarını sanık ...'in ödememesi üzerine katılanın olay tarihinden 4 gün sonra kolluğa başvurduğu anlaşılan olayın bütünlüğü içerisinde, delillerin değerlendirilmesi neticesi; sanık ...'nın suç işleme kastından söz edilemeyeceği, bu nedenle sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d, 143, 146/1 ve 62.maddeleri uyarınca mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İznik Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2016 tarihli ve 2016/33 Esas, 2016/370 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.