Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/8795 E. 2023/2661 K.
Konu: Mala Zarar Verme, Tehdit
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/8795
- Karar No
- 2023/2661
- Karar Tarihi
- Konu
- Mala Zarar Verme, Tehdit
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/306 E., 2016/301 K. SUÇ : Mala zarar verme, tehdit HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.04.2015 tarihli ve 2015/3799 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında, şikâyetçiye ait boş durumda bulunan binada yangın çıkarması ve akabinde şikâyetçiye ''Sizi de yakarım,....'' demesi ve sinkaflı küfürler etmesi şeklindeki eylemleri nedeniyle genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, tehdit ve hakaret suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 170/1-a, 106/1-1, 125/1, 125/4 ve 53/1. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır. 2.... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/306 Esas 2016/301 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 151/1, 152/2-a maddeleri uyarınca 4 yıl hapis, tehdit suçundan ise aynı Kanun'un 106/1. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, her iki hüküm yönünden aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, şüpheden yararlanması gerektiğine, eksik araştırma yapıldığına, delillerin mahkûmiyet için yetersiz olduğuna, iddianamede belirtilmeyen bir suçtan ceza verildiğine, şikâyetçinin şikâyetinden vazgeçtiğine, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Sanığın, şikâyetçiye ait boş binada yangın çıkararak binaya zarar verdiği, yangının söndürülmesi sırasında ''Sizi de yakarım,....'' diyerek tehdit ettiği tüm dosya kapsamı ile sabit olduğundan bahisle Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2.Olay yeri tutanağı, itfaiyenin ve emniyetin düzenlediği yangın raporları, sanığın suçlamayı inkar ettiği savunması ve şikâyetçi beyanı dosyada bulunmaktadır. IV. GEREKÇE Aşamalardaki tüm savunmalarında suçlamayı kabul etmeyen ve atılı suçları işlediği yönünde şikâyetçi ...’ın atfı cürüm niteliğindeki beyanları dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı, mahkûmiyetine yeterli delil elde edilemeyen sanığın, şüpheden sanık yararlanır ilkesi de gözetilmek suretiyle, şikâyetçiye yönelik tehdit ve mala zarar verme suçlarından beraati yerine, yerinde olmayan gerekçe ile mahkûmiyet kararları verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/306 Esas, 2016/301 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.