Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/7891 E. 2023/1099 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/7891
- Karar No
- 2023/1099
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/467 E., 2016/553 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Alaşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 13.07.2015 tarih, 2015/815 Esas sayılı iddianamesi ile, sanık hakkında mağdurun otelinden içki çalması şeklindeki eyleminden dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143/1, 53/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır. 2.Alaşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2015/467 Esas, 2016/553 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 168/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın, temyiz isteği hükmü temyiz ettiğine; sanık müdafiinin temyiz isteği ise eksik inceleme sonucu karar verildiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanığın, mağdurun sahibi olduğu Pia Butik Otele gece saat 01.00 sıralarında alkollü bir şekilde gelip restaurant bölümünden 1 adet jack Dainels, 1 adet JB, 1 adet Martini ve 1 adet Schixas Regal viski çaldığının kamera kayıtlarından tespiti ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Sanık üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir. 3. Mağdurun kovuşturma aşamasında verdiği 05.02.2016 havale tarihli dilekçesi ile sanığın zararı kovuşturma aşamasında ödediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE 1. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 168/2. maddeleri uyarınca tespit edilen 3 yıl 9 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca yapılan indirim ile sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası olarak tayin edilmesi gerekirken 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası olarak eksik tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de temyiz edenin sıfatı karşısında aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. 3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Alaşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2015/467 Esas, 2016/553 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.