Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/6374 E. 2022/19151 K.
Konu: Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığının İhlali
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/6374
- Karar No
- 2022/19151
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığının İhlali
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik sanıkların itirazının ...2. Ağır Ceza Mahkemesince incelenerek 22/06/2016 tarih, 2016/1125 D.iş sayılı kararı ile reddine karar verildiği ve sanıkların temyiz isteminin hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10.maddesi ile TCK'nın 53.maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1)Sanık ...’in 11.02.2016 tarihli celsedeki savunmasında mağdurun evine 22:00 ila 22:30 sıralarında girdiğini beyan ettiği, eylemin gece vakti gerçekleşmiş olduğunun anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması, 2)1 nolu bozma nedenine göre; 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanıklara yüklenen TCK'nın 142/2-d, 143. maddelerinde öngörülen hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiğinin gözetilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde TCK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 17/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.