Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/2496 E. 2022/19063 K. – Hırsızlık

İNCELENEN KARARIN; MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarında başvurulacak kanun yolu, mercii, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerektiği halde, karar tarihinde cezaevinde bulunan sanık ...’in, CMK’nın 263. maddesi uyarınca hükmün cezaevi veya tutukevi aracılığı ile verilecek dilekçe ile temyiz edilebileceğine ilişkin bir açıklık bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık ...’in temyiz talebinin süresinde olduğu, sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan dava açıldığı halde hüküm kurulmamış olması karşısında, 16/09/2015 tarihli tutanak ile durum belirlenerek konut dokunulmazlığının ihlali suçunun yeni esasa kaydedilmesinin" tutanak altına alındığı belirlenerek yapılan incelemede; 1-Sanıklar müdafii Av....’ın, sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanık ...’in yakalama üzerine savunmasının alındığı Batman 2. Asliye Ceza Mahkemesinde 09/09/2013 tarihli, sanık ...’nun ise yakalama üzerine savunmasının alındığı Batman 3. Asliye Mahkemesinde 18/09/2013 tarihli duruşmada müdafi istemediklerini belirttikleri ve müdafii bulunmaksızın sorgularının yapıldığı, 5271 sayılı CMK'nın 150. maddesinin 2. ve 3. fıkraları gereğince sanıklara zorunlu müdafi atanmasını gerektirecek bir durumun bulunmadığı, mahkemenin 03/09/2015 tarihli kararının soruşturma aşamasında görevlendirilen Av. ...’a tebliğ edilmiş ve adı geçen avukat tarafından temyiz edilmiş ise de, anılan müdafiinin sanıklar hakkında verilen kararı temyize yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, yukarıda belirtilen gerekçe ile soruşturma aşamasında görevlendirilmiş olan ve temyize hakkı bulunmayan sanıklar müdafii Av. ...’ın temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 2-Sanık ...’in ve sanık ... vasisinin, sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 16/11/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.