Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/20970 E. 2024/12963 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2308 E., 2018/2583 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin özetle; suçun konusu olan ambalaj atıklarının alelade nitelikte bir çöp olmayıp ekonomik değeri bulunan geri dönüşüm malları olduğu, katılan firmanın hırsızlık vakaları nedeniyle ciddi ekonomik kayıplar yaşadığı, ambalaj atıklarının katılan şirkete ait konteynerler ve toplama alanlarına atıldığı anda zilyetliğin katılan firmaya ait olması nedeniyle sanığın TCK'nın 142. maddesi gereği nitelikli hırsızlık suçundan cezalandırılması gerektiği talebine yönelik belirlenerek yapılan incelemede; Dosya kapsamına göre, sanığın katılan şirkete ait geri dönüşüme kazandırılmak üzere katı atık toplamak amacıyla bırakılan konteynerden kağıt-ambalaj malzemelerini aldığı olayda; sanığın soruşturma aşamasındaki savunmasında markete girmek için olay yerinde olduğunu ve katılan şirkete ait konteynerden bir şey almadığını savunduğu ancak yargılama aşamasındaki savunmasında kağıt toplayıcısı olduğunu, katılan şirkete ait konteynerin üzerinde ayırıcı bir işaretin bulunmadığını ve sahipsiz olduğunu düşünerek suça konu atık malzemeleri aldığını belirterek çelişkili beyanlarda bulunduğu, sanık hakkında defalarca uyarılmasına rağmen katılan şirkete ait konteynerden ambalaj topladığına ilişkin düzenlenen idari yaptırım karar tutanaklarının mevcut olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın geri dönüşüm yoluyla maddi değer teşkil edebilecek atıkları katılan şirkete ait konteynerden alması şeklindeki eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesinde yer alan hırsızlık suçunu oluşturmasına rağmen mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.