Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/20607 E. 2024/12892 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2021/20607
Karar No
2024/12892
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1191 E. 2018/2895 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında ilk derece mahkemesinin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 168/2, 62, 53 maddelerinden hükmedilen 1 yıl 13 ay hapis cezasının katılan vekili ile sanık tarafından istinaf edilmesi akabinde Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince duruşma açılıp yapılan yargılama sonucunda, ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak aynı Kanun'un yapılan yargılama sonucunda, ilk derece mahkemesi hükümlerinin kaldırılarak aynı Kanun'un 142/2-h, 168/2, 62, 53 maddelerinden sanığın 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmedilmesi nedeniyle, verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, "suç kastıyla hareket etmediğine, zor durumda kaldığından dolayı suça konu yere girdiğine, beraat etmesi gerektiğine" dair olduğu, katılan vekilinin temyiz isteminin ise, "üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, takdiri indirim maddesinden uygulama yapılmasının isabetsiz olduğuna" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden kurulan karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN İSTEM GİBİ ONANMASINA, aynı Kanun'un 304/1 maddesi uyarınca dava dosyasının, Bandırma 2. Asliye Ceza Mahkemesine kararın bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/20607, K. 2024/12892, T. 25.09.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2021-20607-e-2024-12892-k-a201abca59a1