Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/19892 E. 2025/14588 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2017/2293 E., 2018/578 K. SUÇ: Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine, hükümlerin kaldırılarak yeni hükümler kurulmasına TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama Sanıklar ... ve ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, tayin olunan ceza süreleri itibarıyla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: Sanıklar müdafilerinin sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümleri de temyiz ettiği, Bölge Adliye Mahkemesinin 03.05.2018 tarihli ek kararı ile temyiz talebinin reddine karar verildiği ve sanıklar müdafilerinin ek karara yönelik temyiz taleplerinin olmadığı belirlenerek yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, şüpheden uzak ve kesin delil olmadığına, sadece ikrara dayanan gerekçe ile hüküm verildiğine, ... ve ... müdafiinin temyiz isteminin, indirim ve tecil hükümlerinin uygulanmadığına, beraat kararı verilmesi isteğine, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ise, sanık hakkında takdiri indirim nedenleri uygulanmadığına ve beraatine karar verilmesi isteğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık ...'ın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas ilâmın 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verildiği anlaşılmış olup, 15.04.2020 tarihinde Resmî Gazete'de Yayımlanarak Yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a getirilen düzenlemelerin sanık lehine hükümler içermesi ve etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale gelmesi karşısında, sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilâm ile ilgili öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonuca göre, söz konusu ilâmın veya adli sicil kaydındaki diğer ilâmların tekerrüre esas alınıp alınmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Manisa 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.07.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.