Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/19324 E. 2024/11301 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/19324
- Karar No
- 2024/11301
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1345 E., 2018/1844 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin suç vasfına, kullanma hırsızlığına, etkin pişmanlığa, teşebbüse, gece uygulamasına, değer azlığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Şikâyetçinin motosikletinin apartman içerisinde park hâlinde iken sanık tarafından bulunduğu yerden alınarak öncelikle uydurma anahtar ile sonrasında ise düz kontak yapılarak çalıştırılmaya çalışıldığı esnada hasar gördüğü ve hasarlı hâliyle ele geçirilerek şikâyetçiye iade edildiği, şikâyetçi ...'nin 02.12.2016 tarihli Cumhuriyet savcılığınca alınan beyanında; zararının giderildiğini, sanık ile zararın karşılanması hususunda anlaştıklarını belirttiği ve sanık müdafiinin de 07.02.2018 tarihli savunmasında sanığın 4.000,00 TL ödeme yaptığına ilişkin beyanı dikkate alındığında; şikâyetçiden zararının giderilip giderilmediği ve kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına muvafakatinin bulunup bulunmadığı açıkça sorularak sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 168/4. maddesinin uygulama olanağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak gereği için dosyanın Besni Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin de Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 10.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.