Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/18796 E. 2024/10667 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/648 E., 2018/872 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık ... için mahkemece atanan zorunlu müdafi Av. ...'ın 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 56. maddesi uyarınca Av. ... adına vekâletname yerine geçmek üzere yetki belgesi düzenlediği ve Av. ... tarafından bir kısım duruşmalara katılmak suretiyle davanın takip ediliği, bölge adliye mahkemesi kararının müşterek yetkili müdafilerden Av. ...'e 22.05.2018 tarihinde, Av. ...'a 26.06.2018 tarihinde usûle uygun olarak tebliğ edildiği ve Av. ... tarafından 02.07.2018 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmış ise de; 7201 sayılı Tebligat Kanunun 11. maddesinin 1. fıkrasındaki “Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır. Vekil birden çok ise bunlardan birine tebligat yapılması yeterlidir. Eğer tebligat birden fazla vekile yapılmış ise, bunlardan ilkine yapılan tebliğ tarihi asıl tebliğ tarihi sayılır.” hükmü karşısında; müdafilerden ilkine yapılan tebliğ tarihinden itibaren kanunî süresi içerisinde temyiz yoluna başvurulmadığı, sanığın kendisine ise kararın tebliğ edilmediği, Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarih, 2019/16-573 Esas ve 2022/119 Karar sayılı kararında “Ceza yargılamasında adil yargılanma hakkının bir parçası olarak etkin başvuru yolu, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin (İHAS) 13. maddesi ve CMK'nın 34. maddesinin ikinci fıkrası, Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinin son cümlesi ile CMK'nın 35. maddesinin 2. fıkrasındaki düzenlemeler ve müdafi ile vekil arasındaki farklılıklar da gözetildiğinde; sanığın ve müdafisinin yokluğunda verilen hükmün müdafiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerekmektedir.” şeklindeki kabul ve ilkeler göz önüne alındığında, gerekçeli kararın sanığa da tebliğ edilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında; varsa, gerekçeli kararın sanığa tebliğ edildiğine ilişkin evrakın dosyaya eklenmesi, aksi takdirde gerekçeli kararın (Öncelikle sanığın son bilinen adresine tebliğ yapılması, bu adrese tebligat yapılamaması hâlinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliği ile, tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.07.2024 tarihinde, oy birliğiyle karar verildi.