Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/13365 E. 2023/9391 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/1650 E., 2016/827 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇTAN ZARAR GÖREN : ... SUÇ : Kamu malına zarar verme HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 17.11.2015 tarihli ve 2015/25105 Esas numaralı iddianamesi ile sanığın, hastanenin acil giriş kapısını kırdığı iddiasıyla kamu malına zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a. ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. Adana 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.05.2016 tarihli ve 2015/1650 Esas, 2016/827 Karar sayılı kararı ile sanığın kamu malına zarar verme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e. maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile karar verildiğine ve beraat kararının usul ve hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 10.10.2015 tarihinde sanığın hastanenin camlarını kırdığı ve kamu malına zarar verme suçunu işlediği iddia olunmuş ise de, iddianın 10.10.2015 tarihli Tutanak içeriklerine dayandırıldığı, tanıkların sanığı camları kırarken görmediklerini beyan ettikleri, seyredilen görüntülerde de camların kırılmasına ilişkin herhangi bir kaydın bulunmadığı mahkemece tespit edilerek atılı suçun sanık tarafından işlendiğine ilişkin yeterli delil elde edilemediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.05.2016 tarihli ve 2015/1650 Esas, 2016/827 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.