Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/13276 E. 2024/253 K. – Hırsızlık

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/624 E., 2016/116 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇ : Hırsızlık SUÇ TARİHLERİ : HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanığın yokluğunda verilen kararın, sanığın ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi uyarınca tebliğe çıkarıldığı ve çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edildiği, bu defa sanığın MERNİS adresine aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca tebliğe çıkarıldığı, tebligat zarfında aza imzasına 22.04.2016 tarihinde tebliğ edildiğinin yazıldığı, ancak tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnamenin gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırılmaması nedeniyle yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu anlaşıldığından, sanığın öğrenme üzerine sunduğu 20.05.2016 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilmiştir. Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Dosya içerisindeki Olay Yeri Görgü Tespit Tutanağı ve Olay Yeri Basit Krokisine göre, atılı suçun işlendiği inşaat şantiyesinin etrafının tel örgü ile çevrili olduğu, şantiye içerisinde çadır ve konteynır bulunduğu, suça konu demirlerin açıkta durduğunun belirtildiği belirlenmekle, suç tarihinde bahse konu şantiyede bina vasfında yapı olup olmadığının şikâyetçiden de sorularak araştırılıp, kesin olarak tespitine çalışılması, bina bulunması hâlinde sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması aksi hâlde aynı Kanun'un 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması, 2. Sanığın ilk olarak 30.04.2014 günü şikâyetçiye ait şantiyeden inşaat iskele demirlerini çaldığı, daha sonra 03.05.2014 günü saat 17.00 sıralarında yine aynı şantiyeden inşaat iskele demirlerini çaldığı ve aynı gün saat 19.00 sıralarında aynı şantiyeden inşaat iskele demirlerini çalmaya teşebbüs ettiğinin anlaşıldığı olayda, sanığın aynı şikâyetçiye karşı atılı suçu kısa zaman dilimi aralıklarıyla gerçekleştirmesi ve olaylar arasında hukukî kesintinin bulunmaması karşısında, sanığın iki farklı günde gerçekleştirdiği ikisi tamamlanmış ve biri teşebbüs aşamasında kalmış eylemlerinin zincirleme suçu oluşturduğu gözetilip, sanık hakkında suçun vasfına yönelik yukarıdaki bent uyarınca yapılacak araştırmaya göre hırsızlık suçundan bir defa tamamlanmış suçtan mahkûmiyet hükmü kurulup aynı Kanun'un 43. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hırsızlık suçundan 3 defa mahkûmiyet hükümleri kurulması, 3. Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin "30.04.2014, 03.05.2014" yerine "30.04.2014" şeklinde eksik gösterilmesi ile suç adının sadece "hırsızlık" yerine "hırsızlık ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma" olarak hatalı gösterilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.