Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/11469 E. 2023/8281 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/11469
- Karar No
- 2023/8281
- Karar Tarihi
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/64 E., 2016/453 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Sanıklar ve müdafileri TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanıkların suç tarihinde gece vakti şikâyetçiye ait iş yerine birlikte girdikleri, burada geceledikten sonra sabaha karşı yine birlikte iş yerinden ayrıldıkları, şikâyetçinin iş yerini kontrol ettiğinde kilidine zarar verilerek açılmış bulunan sadaka kutusunun içindeki 15,00-20,00 TL paranın ve 80 dolar değerindeki telefon şarj aletinin çalınmış olduğunu tespit ettiği dikkate alınarak olayın meydana geliş şekli itibarıyla sanık ...'in hırsızlık eyleminden haberdar olmamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Iğdır 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 2013/81 Esas, 2013/816 Karar sayılı ilâmının birden fazla mahkûmiyet hükmünü ihtiva ettiği anlaşılmakla bu mahkûmiyetlerden en ağır olanın tekerrüre esas alınabileceğinin infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 168/2 ve 145. maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl 9 ay 22 ... hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak netice cezanın 2 yıl 4 ay 3 ... yerine 1 yıl 16 ay 3 ... olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre sanıklar ve müdafiilerinin temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA, 05.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.