Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2020/23353 E. 2021/8148 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Ceza Genel Kurulu’nun 23/02/2016 tarih, 2013/13-592 Esas ve 2016/94 Karar sayılı kararında da kabul edildiği üzere sanığın suça konu latopu hakkında beraat kararı verilen ...’a satmış olduğu ve sanığın yakalanması üzerine laptopun müştekiye teslim edildiği, her ne kadar çalınan laptop müştekiye teslim edilmiş ise de, sanığın laptopu sattığı bu kişiden ücretini ödemek suretiyle geri alarak mağdura aynen iade etmek gibi bir davranışta bulunmadığı ve sanığın eşyayı satın alan üçüncü kişinin zararını karşılamaya yönelik bir çabasının olmadığı anlaşılmakla; Ceza Genel Kurulu’nun 2013/152 Esas ve 2016/55 Karar sayılı kararındaki ilke ve kabuller karşısında bu durumun TCK’nun 168. maddesi kapsamında bizzat pişmanlık gösterilerek gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olarak kabul edilemeyeceğinden etkin pişmanlık şartları oluşmamasına rağmen sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen cezada 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 13/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.