Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2020/22337 E. 2021/1636 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verilen ve sanık ...’ın yokluğunda verilen kararın, sanığa, en son bildirdiği adresinde tebliği için çıkarılan tebligatın iade edilmesi üzerine, 6099 sayılı Yasa ile değişik 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adresine tebliğ edilmesi gerektiği halde, aynı Kanun'un 35. maddesine göre tebliğin, daha önce bu adrese kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmamış olması nedeniyle geçersiz olması karşısında, öğrenme üzerine temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Suç tarihinin 04/01/2015 olduğu, 18/6/2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanun'un 63. maddesiyle, 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesindeki artırım oranının ''Üçte birine kadar'' yerine “Yarı oranında” şeklinde değiştirildiği, dolayısıyla söz konusu düzenlemenin suç tarihinden önce yürürlüğe girdiğinin anlaşılması karşısında, aynı Kanun'un 7/2. maddesinde düzenlenen ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' şeklindeki hüküm de göz önüne alındığında; sanık hakkında belirlenen temel ceza üzerinden TCK'nın 143. maddesine göre 1/2 oranında artırım yapılabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde 1/4 oranında arttırım yapılarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 08/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.