Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2019/5569 E. 2019/19203 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Suç tarihi itibariyle sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-e maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun gerektirdiği hapis cezasının alt sınırının 3 yıl olduğu gözetilmeden 2 yıl hapis cezası tayin edilmesi, sanığın hırsızlık suçunu gece vakti işlediğinin ve suçun tamamlandığının anlaşılması karşısında 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinin uygulanmaması ve aynı Kanun’un 35. maddesinin uygulanması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının sanık hakkında uygulanması hususunda bir karar verilmemiş ise de anılan madde ve fıkrada belirtilen hak yoksunluklarının uygulanması hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 11.12.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.