Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2019/4261 E. 2019/9809 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 02/04/2015 tarihli sanığın, temyiz talebinin reddine dair ek kararın “Tebligat tarihinde cezaevinde bulunan sanığa tebliğ edilen karar içeriği okunup, anlatılmak” suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunması karşısında; tebliğ işleminin CMK'nın 35/3. maddesinde öngörülen usule uygun olmadığı anlaşıldığından, 02/04/2015 tarihli ek karara yönelik 12/05/2015 tarihli temyiz isteğinin süresinde olduğu, sanığın 27/03/2015 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02/04/2015 tarihli kararının yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın yokluğunda verilen ve 17/06/2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 27/03/2015 tarihinde temyiz etmesi karşısında, temyiz isteminin ve eski hale getirme talebinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 28/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.