Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2019/13466 E. 2020/3207 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 günlü ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, 1-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Çalınan Weewell marka kameraların değerinin tanesinin 600TL olduğu ve sanık ... tarafından tek başına 05.12.2014 günü saat 19.22 sıralarında iki tane, iki sanığın birlikte 11.12.2014 günü saat 20:05’te bir tane kamera çaldıkları dosya kapsamından anlaşılması karşısında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanmaması gerektiği gözetilmeksizin, bahse konu maddenin uygulanması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 2-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince; a-Sanık hakkında, çalınan malın değeri dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanmaması gerektiğinin gözetilmemesi, b- TCK'nın 142/2-h, gereğince belirlenen 5 yıl hapis cezası üzerinden aynı Kanun’un 143/1, 168/2 ve 145. maddeleri uyarınca ve devamında 62. madde uyarınca 1/6 oranında indirim uygulanması ile sonuç cezanın 1 yıl 6 ay 22 gün yerine 1 yıl 6 ay 27 gün hapis cezası olarak hesaplanması suretiyle fazla ceza tayini Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine 24.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.