Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2019/12572 E. 2020/2431 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2019/12572
Karar No
2020/2431
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. I) Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, II) Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz siteminin incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanıklar hakkında TCK'nın 142/2-h. maddesi uyarınca belirlenen 5 yıl 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 143/1. maddesi uyarınca ½ oranında artırım yapılırken 7 yıl 15 ay hapis cezası yerine, 8 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma kararının CMUK'nın 325. maddesi gereğince temyiz isteminde bulunmayan sanık ...’e de sirayetine, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanıklar ..., ... ve ... hakkında TCK'nın 142/2-h maddesi uyarınca belirlenen “5 yıl 6 ay” hapis cezasından aynı Kanun'un 143/1. maddesi uyarınca ½ oranında artırım yapılarak “7 yıl 15 ay” hapis cezası ile cezalandırılmalarına” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2019/12572, K. 2020/2431, T. 12.02.2020, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2019-12572-e-2020-2431-k-a930e471683e