Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2019/11159 E. 2019/19405 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın mağdurun iş yerinde askıya asılı halde duran pantolonunun cebinde bulunan ve içerisinde 1050 TL, 10 Euro, nüfus cüzdanı ve kredi kartları olan cüzdanını çaldığı olayda, yakalandığında 600 TL ve 10 Euro parayı iade ettiği, mağdurun mahkeme huzurundaki ifadesinde zararının bir kısmı olan 1.050 TL ve 10 Euro'nun iade edildiğini ancak ehliyet ve kimlik için yapmış olduğu 112 TL masrafının karşılanmadığını, geri kalan zararlarının karşılanmasını istemediğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, soruşturma aşamasında çalınan paranın bir kısmının iade edilmiş olması nedeniyle kısmi iadeye rıza gösterip göstermediği müştekiden açıkça sorularak rıza göstermesi halinde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.