Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2018/3928 E. 2018/9377 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; I) Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 04.07.2013 tarihinde sanığın yokluğunda verilen kararın, sanığın son bildirdiği adresi olan adrese Tebligat Kanunu’nun 10 ve 16. maddeleri uyarınca usulüne uygun olarak aynı konutta birlikte oturan...’a 19.09.2013 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın bu kararı 24.02.2014 tarihinde temyiz ettiği, mahkemesince 25.02.2014 tarihli temyiz isteminin süresinde olmadığından reddine dair ek kararın sanık tarafından 26.02.2014 tarihinde temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede; Temyiz isteminin reddine dair, 25.02.2016 tarih ve 2008/653 Esas – 2013/952 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, II) Sanık ... hakkında müşteki ...’e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanık ...’ın müşteki ...’e yönelik hırsızlık eylemi bakımından 25.10.2005 olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir. Sanığın müşteki ...’e yönelik hırsızlık suçundan eylemine uyan TCK’nın 142/1-b maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık zamanaşımının, 25.10.2005 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında müşteki ...’e yönelik hırsızlık suçundan açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, III) Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...’a yönelik hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 12/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.