Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2017/5166 E. 2018/198 K. – Hırsızlık, Konut

Konu: Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığını Bozma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2017/5166
Karar No
2018/198
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığını Bozma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; I- Sanık ...'nın temyiz istemi hakkında yapılan incelemede; Sanığın yokluğunda verilen hükmün, sanığın kovuşturma sırasında alınan ifadesinde bildirdiği adresine tebliğ edilmemesi üzerine sanığın adres kayıt sistemindeki adresinde sanık ile birlikte oturan yakınına usulüne uygun olarak tebliğ edildiği anlaşılmakla, koşulları bulunmayan eski hale getirme isteği ile, 03/01/2012 tarihinde tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 10/02/2016 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, II- Sanık ...'in temyiz istemi hakkında yapılan incelemede; Sanığın yokluğunda verilen hükmün, sanığın kovuşturma sırasında alınan ifadesinde bildirdiği “Elbeyli Köyü Mut / Mersin” adresine tebliğ edilememesi üzerine, aynı adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre 12/01/2012 tarihinde tebliğ edildiği, ancak bu adrese daha önce usulüne uygun olarak yapılmış herhangi bir tebligat bulunmaması ile UYAP sisteminden alınan 09/10/2017 tarihli adres araştırması formuna göre tebligat tarihi itibariyle sanığın farklı bir mernis adresinin bulunması nedeniyle yapılan gerekçeli karar tebliği işleminin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın 24/02/2014 tarihli temyiz isteminin öğrenme tarihi itibariyle süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Katılan ...'ın kullanımında bulunan ve yol kenarında bırakılmış olan motosikletin çalınması eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 141/1 maddesi ile uygulama yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 24/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2017/5166, K. 2018/198, T. 24.01.2018, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2017-5166-e-2018-198-k-890e6d270934