Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2017/2063 E. 2019/4231 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Beraat Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1- Sanığın talimat mahkemelerince yapılan 17.12.2007, 04.04.2011 ve 01.06.2012 tarihli duruşmalarda, ifade vermek istemediğini, savunmasını asıl mahkemede bizzat yapmak istediğini belirtmesi karşısında, sanığın asıl mahkemede usulüne uygun sorgusu yapılmayarak CMK'nun 196. maddesine aykırı olacak şekilde savunma hakkının kısıtlanması, 2- Tüm dosya içeriğine göre; sanığın olaydan 3 gün önce tanıştığı müşteki ile suç tarihinde saat 21.55 sıralarında cafede yemek yediği ve bir süre oturduktan sonra müştekiye ait cep telefonunu konuşmak bahanesiyle alıp olay yerinden uzaklaştığı somut olayda; sanığın aşamalarda sunduğu dilekçelerde kimlik fotokopisinin müştekide olma sebebine dair çelişkili savunmalarda bulunması ve suça konu cep telefonunu müştekiden para karşılığı satın aldığına dair savunmasının aşamalardaki beyanları istikrar gösteren müşteki tarafından doğrulanmaması karşısında, sanığın dosya kapsamına uygun düşmeyen savunmasına itibar edilip TCK’nın 142/1-b ve 143. maddelerine uyan hırsızlık suçundan mahkumiyeti yerine, yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.