Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2016/3955 E. 2016/7336 K. – Hırsızlık, Mala

Konu: Hırsızlık, Mala Zarar Verme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2016/3955
Karar No
2016/7336
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık, Mala Zarar Verme

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre hükmün; 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. madde uyarınca hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Mağdurun soruşturma aşamasında alınan kolluk ifadesine göre; hırsızlık eyleminin saat 19.30 ile 23.00 arasında gerçekleştiğinin, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde güneşin batış saatinin saat 19.54 olduğunun ve buna göre gece vaktinin de saat 20.54'te başladığının anlaşılması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık suçunun suça sürüklenen çocuk lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca artırılarak yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2016/3955, K. 2016/7336, T. 18.04.2016, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2016-3955-e-2016-7336-k-96a203e20328