Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2016/16044 E. 2017/8749 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi 2013/503 Esas - 2014/95 Karar SUÇ : Karşılıksız yararlanma HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında 01/03/2013 gün ve 2012/3318 Esas - 2013/369 Karar sayılı karar ile verilen ''ceza verilmesine yer olmadığına'' dair karara yönelik olarak katılan vekilinin usulüne uygun şekilde yapmış olduğu temyiz talebi üzerine, Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 29/07/2013 gün ve 2013/751 D. İş sayılı kararıyla, "başvurunun itiraz mahiyetinde olduğundan ve yerinde olduğundan" bahisle söz konusu kararın kaldırılmasına karar verilmiş olsa da, bahse konu karar temyiz incelemesine tabi olduğundan Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin söz konusu kararın kaldırılmasına dair 29/07/2013 gün ve 2013/751 D. İş sayılı kararının ve sonrasında Büyükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25/02/2014 gün ve 2013/503 Esas - 2014/95 Karar sayılı kararla verilen hükmün yok hükmünde olduğu belirlenerek ve 01/03/2013 gün ve 2012/3318 Esas - 2013/369 Karar sayılı kararla verilen hükmün temyiz incelemesine tabi olacağı değerlendirilerek yapılan incelemede; 1- 25/02/2014 gün ve 2013/503 Esas - 2014/95 Karar sayılı kararla verilen mahkumiyet kararına yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde; 25/02/2014 gün ve 2013/503 Esas - 2014/95 Karar sayılı kararla yeniden hüküm kurulmuş olsa da, bu suçtan verilen ikinci karar hukuken geçersiz olup yok hükmünde olduğu ve bu nedenle hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün olmadığından, sanığın konusu bulunmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2- 01/03/2013 gün ve 2012/3318 Esas - 2013/369 Karar sayılı kararla verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 163/3. maddesindeki karşılıksız yararlanma suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, sanığın sorgusunun yapıldığı 19/12/2008 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 25.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.