Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2016/14753 E. 2018/10136 K.

Konu: Hırsızlık, İşyeri Dokunulmazlığının İhlali, Mala Zarar Verme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2016/14753
Karar No
2018/10136
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık, İşyeri Dokunulmazlığının İhlali, Mala Zarar Verme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 2-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Dosya kapsamına göre 30.03.2013 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 01.04.2013 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 3-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Dosya kapsamına göre 30.03.2013 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 01.04.2013 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde müştekinin işyerinden 100,00 TL bozuk para çalması şeklinde gerçekleşen olayda suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediği tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi, 2-5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinde alt sınır belli olmadığı halde alt sınırdan denilmek suretiyle 1/4 oranında artırım yapılması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2016/14753, K. 2018/10136, T. 24.09.2018, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2016-14753-e-2018-10136-k-1a40946d5dd0