Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2016/14740 E. 2019/2166 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1-Sanık ...’ın temyiz isteminin incelenmesinde; Yargıtay 8.Ceza Dairesinin 07/03/2012 tarih, 2012/32170 E.-2013/7569 K. sayılı kararındaki, sanık ... hakkındaki bozmanın, aynı suçu işleyen ve temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince reddine karar verilerek hakkındaki hüküm kesinleşen hükümlü ...'a sirayet ettirilmesinin, hükümlü ...'a, bozmadan sonra verilen 28/03/2014 tarihli hükmü temyiz hakkı vermeyeceği ve sirayet müessesesinin yasal sonucu gereği hükümlünün bu hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla, 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 2-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 07/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.