Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2016/10256 E. 2018/13707 K. – Konut Dokunulma

Konu: Konut Dokunulmazlığını Bozma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2016/10256
Karar No
2018/13707
Karar Tarihi
Konu
Konut Dokunulmazlığını Bozma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Konut dokunulmazlığını bozma HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1 - Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde; Sanığın mahkemece savunmasının alındığı bozma sonrası yargılamada 05/02/2015 tarihli duruşmada, müdafii istemediğini belirttiği gibi 5271 sayılı CMK'nın 150/2-3. maddesi gereğince de sanığa zorunlu müdafii atanmasını gerektirecek bir durum ve dosya içerisinde sanık tarafından usulüne uygun şekilde verilmiş bir vekaletname örneğinin bulunmadığı, bu itibarla müdafiinin hükmü temyize yetkisi bulunmadığından; temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca, REDDİNE, 2- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesine gelince; Gerekçeli karar başlığında konut dokunulmazlığını bozma suçu yerine işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun yazılması ve uygulama sırasında TCK 116/1 yerine 116/2. maddesinin gösterilmesi mahalllinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Dairemizin 23/06/2014 günlü ilamı ile sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçu yönünden verilen mahkumiyet hükmünün uzlaştırma işlemleri yapılması gerektiği sebebiyle bozulduğu, bunun üzerine mahkemece uzlaşmaya ilişkin ihtaratı içeren tebligatın mağdurun bildirdiği son adresi yerine, “... Mah. .... Cad. No: 48 İç Kapı No:3 ...” adresine tebliğe çıkartıldığı, ancak tebligatın iade edilmesi üzerine, bu kez Uyap’ta kayıtlı mernis adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, dolayısıyla tebliğ işleminin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK'nın 253/6. maddesine göre uzlaşma teklifini içerir ihtaratlı davetiye mağdurun en son bildirdiği adrese ((.... cad. Rami 48/12 ...) usulüne uygun tebliğ edilmesi, iade gelmesi durumunda güncel mernis adresine Tebligat Kanunun 21/2. maddesine göre tebligat yapılması gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 20.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2016/10256, K. 2018/13707, T. 20.11.2018, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2016-10256-e-2018-13707-k-11c36e784406