Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2015/4644 E. 2018/1208 K. – Hırsızlık, Konut

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; I- Sanığın atılı suçlamayı kabul etmediği, olay tarihinde Milas ilçesine gitmediğini savunduğu ve olay günü katılanın evinin bulunduğu apartmandan çıkarken gördüğü iki kişiden birinin sanık olduğunu beyan eden tanık ...'in, soruşturma aşamasında, sanığı fotoğraf üzerinden teşhis ettiğinin anlaşılması karşısında, görgü tanığı ... ile sanığın aynı oturumda hazır edilerek, mümkün ise tanığa canlı teşhis yaptırılması, eğer bu mümkün değil ise sanığın teşhise elverişli fotoğraflarının çektirilerek tanığa gösterilip yeniden teşhis yaptırılması ile; Milas İlçe Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme ve Kimlik Tespit Grup Amirliği tarafından düzenlenen 25/09/2012 tarihli olay yeri inceleme raporunda, şikayetçinin evinin giriş kapısı ile ev içinde bulunan resim albümü ve sigara kutuları üzerinden parmak izlerinin alındığının belirtilmesi karşısında, bu parmak izlerinin mukayeseye elverişli olup olmadığının ilgili kurumdan sorularak, mukayeseye elverişli olmaları halinde ise sanığa ait parmak izi ile karşılaştırmasının yapılması, yapılacak tüm araştırma ve inceleme sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, II- Kabule göre de; 1- Tanık ...'in anlatımına göre konut dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığa verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi, 2- Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Ula Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/63 Esas ve 2010/95 Karar sayılı ilamında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 14/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.