Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2014/36376 E. 2016/17580 K.

Konu: Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığını İhlal

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2014/36376
Karar No
2016/17580
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığını İhlal

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Suça sürüklenen çocuğun soruşturma aşamasında kolluk görevlilerince yapılan üst aramasında üzerinden 220 TL çıkması üzerine bu paranın çaldıkları kasa içerisinden çıkan ve payına düşen para olduğunu belirtmesinden sonra müştekiye iade edildiğinin anlaşılması karşısında, olayda rızai bir iadenin söz konusu olmadığı, bu nedenle etkin pişmanlık koşullarının oluşmadığı halde suça sürüklenen çocuk hakkında mağdura karşı kurulan hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, gerekçeli karar başlığında suça sürüklenen çocuğun tutuklukta geçirdiği sürenin gösterilmemesi mahallinde eklenmesi mümkün bir eksiklik olarak görülmüştür. Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Nüfus kaydına göre, 01.03.1994 doğumlu olan suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını tamamlamış olduğu gözetilmeden, 05.11.2013 tarihli oturumun 5271 sayılı CMK'nın 185. maddesine aykırı olarak açık yerine kapalı yapılması suretiyle aleniyet ilkesine aykırı davranılması, 2. 5237 sayılı TCK'nın 50/3 maddesi gereğince, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olup, suçu işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan belirlenen kısa süreli hapis cezasının, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2014/36376, K. 2016/17580, T. 22.12.2016, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2014-36376-e-2016-17580-k-ba59562cab7e