Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2014/35746 E. 2017/5739 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2014/35746
Karar No
2017/5739
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Sanıklar hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 2-Sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; 5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesine göre, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil hakkında kurulabileceğinin düzenlenmesi karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, iddianamede dava konusu yapılan fiilin bir başka olaya dayalı olmadan bağımsız olarak açıklanıp belirtilmesinin gerektiği, aksine uygulamanın hangi eylemden dolayı dava açıldığı ve hangi iddiaya karşı savunma yapılacağı hususunda karışıklığa neden olacağı, bu itibarla sanıklar hakkında iddianame içeriğine göre işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan dolayı açılmış bir dava bulunmadığı gözetilerek usulüne uygun iddianame ile dava açılması sağlanmadan, ek savunma hakkı verilmesi ile yetinilerek yazılı şekilde işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan dolayı mahkûmiyet hükmü kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin istem gibi BOZULMASINA, 18/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2014/35746, K. 2017/5739, T. 18.05.2017, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2014-35746-e-2017-5739-k-8b5d922955b0