Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2014/23907 E. 2016/2403 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2014/23907
Karar No
2016/2403
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1- Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazları nedeniyle yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. TCK'nın 168/2. maddesinde etkin pişmanlığın, kovuşturma sırasında gösterilmesi halinde cezanın yarısına kadarının indirileceği öngörülmekle, mahkemece alt ve üst sınırlar arasında takdire dayanılarak indirim yapılmasında isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine katılınmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 2- Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; Oluşa ve dosya içeriğine göre müşteri gibi girdiği mağazada, müşterilerden birinin cüzdanının çalınması eylemine katıldığı iddia edilen ve aşamalarda suçlamayı kabul etmeyen sanık ...'nun, kamera görüntülerinden kesin olarak teşhis edilememesi karşısında, muhtelif mesafe ve açılardan yüksek çözünürlükte fotoğrafları temin edilerek, işyerinin güvenlik kamerası kayıtları ile birlikte Emniyet Genel Müdürlüğü ya da Jandarma Genel Komutanlığına bağlı kriminal laboratuvarına gönderilip, karşılaştırılmasının sağlanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik kovuşturma ile hükümlülüğüne karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 17.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2014/23907, K. 2016/2403, T. 17.02.2016, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2014-23907-e-2016-2403-k-f8a378758b4d