Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2014/21920 E. 2016/1907 K.

Konu: Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığını İhlal

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2014/21920
Karar No
2016/1907
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığını İhlal

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Suça sürüklenen çocuğun kimliği belirlenemeyen suç ortağı ile birlikte katılanın evinden aldıkları çanta ile olay yerinden uzaklaştıktan bir süre sonra aynı sokağa tekrar gelip, o sırada sokakta katılanın da kendilerini tanıması üzerine çantayı bırakarak kaçtıklarının anlaşılması karşısında, hırsızlık eylemi tamamlandığı halde teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek TCK'nın 35. maddesi uyarınca cezada indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Olay yerine tekrar gelip, çaldığı çantayı içindekilerle birlikte katılanın göreceği şekilde bırakan suça sürüklenen çocuğun etkin pişmanlık gösterdiğinin kabulü gerektiğinin gözetilmemesi, 2- Birden fazla kişi tarafından gerçekleştirilen konut dokunulmazlığını ihlal suçundan hükmedilen cezada, TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırım yapılmaması suretiyle eksik ceza tayini, 3- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde yer alan "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde 11. fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrilmesine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2014/21920, K. 2016/1907, T. 10.02.2016, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2014-21920-e-2016-1907-k-527cd852dd1f