Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2014/21668 E. 2016/7 K.

Tebliğname No : 6 - 2013/242004 MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 20. Asliye Ceza Mahkemesi TARİHİ : 26/03/2013 NUMARASI : 2012/543 (E) ve 2013/70 (K) SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesinde, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesine göre yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 2-Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde, Müştekinin aşamalardaki beyanlarında 2500 TL parasının çalındığını ifade etmesi karşısında hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi ve birden fazla kişiyle konut dokunulmazlığını bozmak suçunu işleyen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 11.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.